POEZJA







Ty przychodzisz jak noc majowa,



biała noc, uśpiona w jaśminie,



i jaśminem pachną twoje słowa,



i księżycem sen srebrny płynie,







płyniesz cicha przez noce bezsenne



- cichą nocą tak liście szeleszczą-



szepcesz sny, szepcesz słowa tajemne,



w słowach cichych skąpana jak w deszczu...







To za mało! Za mało! Za mało!



Twoje słowa tumanią i kłamią!



Piersiom żywych daj oddech zapału,



wiew szeroki i skrzydła do ramion!







Nam te słowa ciche nie starczą.



Marne słowa. I błahe. I zimne.



Ty masz werbel nam zagrać do marszu!



Smagać słowem! Bić pieśnią! Wznieść hymnem!







Jest gdzieś radość ludzka, zwyczajna,



jest gdzieś jasne i piękne życie.-



Powszedniego chleba słów daj nam



i stań przy nas, i rozkaz-bić się!







Niepotrzebne nam białe westalki,



noc nie zdławi świętego ognia-



bądź jak sztandar rozwiany wśród walki,



bądź jak w wichrze wzniesiona pochodnią!







Odmień, odmień nam słowa na wargach,



naucz śpiewać płomienniej i prościej,



niech nas miłość ogromna potarga.



Więcej bólu i więcej radości!







Jeśli w pięści potrzebna ci harfa,



jeśli harfa ma zakląć pioruny,



rozkaż żyły na struny wyszarpać



i naciągać, i trącać jak struny.







Trzeba pieśnią bić aż do śmierci,



trzeba głuszyć w ciemnościach syk węży.



Jest gdzieś życie piękniejsze od nędzy.



I jest miłość. I ona zwycięży.







Wtenczas daj nam, poezjo, najprostsze



ze słów prostych i z cichych- najcichsze,



a umarłych w wieczności rozpostrzyj



jak chorągwie podarte na wichrze.

z tytułu "Il nome della rosa" Umberto Eco


Stat rosa pristina nomine,
nomina nuda tenemus.*



*Dawna róża trwa w nazwie,
nazwy jedynie mamy;
upadły skałą klasztor -
wśród chwastów, rozmazany.

I władca bez imienia,
w habicie śnieżnobiałym -
ostatni krzyk człowieka,
los twarzy rozszalałych.

Wśród mgły zaspane lica,
stłumiony głos modlitwy...
Przewodzi wszystkim cicho
kwiat prawdy już przekwitły.

To wszystko tu - wśród cieni,
wśród pokruszonych cegieł.
Na mroźnej zimą ziemi -
bo czas tak szybko przebiegł...

Opactwo. Klasztor. Piękno.
Czy grzech modły zagłuszył?
Co pozostało jeszcze?
Ulotne piękno róży.

Nie warto palić, nie warto pić, lecz warto sie zakochac i dla miłości żyć!!!

Wiem, że nie mam szans,
Często wpadam w trans,
Bo chcę Ciebie mieć...
Mogę tylko chcieć!

Wiem, że nie znasz mnie,
Chociaż w moim śnie
Razem my jesteśmy...
Ależ jestem śmieszny!

Wiem, że kogoś masz,
Widzę Twoją twarz,
Chciałbym poznać Cię...
Nienawidzę się!