pozwól mi kochać ciebie
przecież ja tylko chcę:
słowo kocham zamknąć w złotej klatce
twój dotyk przybić do ścian duszy
twe serce ukryć w swoim sercu

pozwól mi kochać ciebie
nic więcej

Muzyka - wyzwala piękno w człowieku
Praca - wyzwala siłę w ludziach
Nauka - pozwala zrozumieć muzykę i pracę
Świat - tajemnica nauki
Ludzie - istoty nie z tego świata
Kosmos - przestrzeń szklanki wody wzburzonej
Woda - niezbadany świat, którego się boję

Nie mam rodziców: Niebo i ziemię czynie swymi rodzicami.
Nie mam domu: świadomość czynię swoim domem.
Nie mam życia i śmierci: rytm oddechu czynię swoim życiem i śmiercią
Nie mam boskiej mocy: uczciwość czy"""""""nię swoją boską mocą
Nie mam żadnych środków: zrozumienie czynię swymi środkami
Nie mam żadnych magicznych sekretów: charakter czynię swoim magicznym sekretem.
Nie mam ciała: wytrzymałość czynię swoim ciałem
Nie mam oczu: światło błyskawic czynię swymi oczami
Nie mam uszu: wrażliwość czynię swymi uszami
Nie mam strategii: "nie przyćmiona myśl" to moja strategia
Nie mam planu: "nie przegapić sposobności" to mój plan
Nie mam cudów: "odpowiednie działanie" to moje cuda"
Nie mam taktyki: pustkę i pełnię czynię swoją taktyką
Nie mam talentów: sprawny umysł czynię swoim talentem
Nie mam przyjaciół: własny umysł czynię swoim przyjacielem
Nie mam wroga: lekkomyślność czynię swoim wrogiem
Nie mam zbroi: życzliwość i prawość czynię swoim pancerzem
Nie mam zamku: stały umysł czynię swoją twierdzą
Nie mam nałogów: ciągły ból jest moim nałogiem
Nie mam mądrości: Pracę nad sobą czynię swoją mądrością

Obłoki, co z ziemi wstają

I płyną w słońca blask złoty,

Ach, one mi się być zdają

Skrzydłami mojej tęsknoty.

 

Te białe skrzydła powiewne

Często nad ziemią obwisną,

Łzy po nich spływają rzewne,

Czasem i tęczą zabłysną.

 

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach

Po drogach nieskończoności,

Są one dla mnie w marzeniach

Oczami mojej miłości.

 

Patrzą się w ciemne odmęty

Te wielkie ruchome słońca...

I ja miłością przejęty,

Patrzę i tęsknię bez końca.





11 październik 1871