Chciałbyś móc w jej oczy patrzeć,
chciałbyś bardzo ją całować,
chciałbyś złe wspomnienia zatrzeć,
żeby więcej nie żałować.

Chciałbyś dla niej obiad zrobić
i móc gościć ją u siebie,
noc byś całą chciał przegadać,
przy niej jesteś w siódmym niebie.

Chciałbyś wspólne mieć marzenia,
chciałbyś słyszeć ciągle jej śmiech ,
chciałbyś mocno ją przytulić,
tak, że aż zapiera dech.

Jesteś bardzo nieszczęśliwy
robiąc to co robisz stale,
stojąc ciągle w jednym miejscu
i nie idąc o krok dalej.

Czasami czuję, jakbym była w ciele
kogoś całkiem mi obcego
I nie mogła się z nim porozumieć
Czasami czuję, że pragnę czegoś
całkiem innego
A ciało wogóle tego nie chce
Czasami czuję, że jestem uwięzioną duszą
z innego wymiaru
I nikt nie może zrozumieć tego, co myślę
Czasami widzę, że jakieś obrazy
z przeszłości
Mówią mi, że jestem wytworem rąk Boga
Czasami słyszę, jak ludzie mówią,
że jestem inna
Czasami słyszę jakieś słowa, że
jestem tworem rąk ludzkich

Rośnie w doniczce, rośnie nasza palma,
ale nie takiej zwykłej,
w takiej dużej i mocnej,
brązowej, ukośnej,
a pod doniczką podstawka biała,
od czasu do czasu wodą napełniana
gdyby nie ona to ta woda cała,
by od naszego kwiatka uciekała.

W donicy ziemia, a w ziemi patyki,
patyki są trzy i pną się w śród liści,
w śród liści palmy są ustawione,
ustawione tak, że są oplecione,
oplecione liśćmi naszej palmy,
palmy co rośnie,
rośnie doniośle.

Jednak to są tylko mrzonki
i nie mogę o tym pisać,
nie mogę bo idę po wodę,
Zaraz wrócę i podleję,
wszystkie liście rozweselę,
będą piąć się ku górze
i nurkować w białej chmurze,
tam gdzie ptaki są srebrzyste,
będą liście rozłożyste.

Sufit ich domu

był z księżycowego światła



Ściany pachniały

rumiankiem

Tańczyły na nich

zielone świetliki



Mówił jej

twój brzuch

jest jak złota dynia



Przychodziły świerszcze

siadały na pasemku siana

podziwaiały