Nie potrafie napisać
wiersza
by był taki jak ta miłość
Sny oddałem pościeli
Realność wszelką
katarakta pokryła
Brak słów wyrazu
wdzięcznych bądz żałosnych
- ubłagać ją
- ulizać ją
- do końca całować wszystko

Paść na kolana

Patrzę dookoła,
Czuję, że nikt mnie nie widzi,
Chyba każdy się mnie wstydzi.
Mam zmienne uczucia,
Niby wcale mnie t nie obchodzi,
Lecz coś po głowie ciągle mi chodzi.
Nie mogę oderwać się o myśli o Tobie.
Chcę byś był przy mnie na każdej przeszkodzie.
Wgłębi chcę być sama,
Nie znać Cię, nie widzieć.
Lecz gdy Ciebie nie ma
Chcę mi się płakać,
Wszystkich nienawidzić.
Ty tylko moje zachowanie potrafisz zrozumieć.
Jesteś dla mnie wsparciem.
Wybaczasz mi, pomagasz naprawić błędy.
Tobie ufam.
Na Ciebie liczę.
Mój przyjacielu...

Co powiesz, duszo biedna, samotna w zmierzch błogi,
Co powiesz, serce, serce me niegdyś zwarzone,
Tej bardzo pięknej, bardzo dobrej, bardz""o drogiej,
Której wzrok boski z ciebie zdjął zwiędłą zasłonę?

- By śpiewać jej pochwały, wznieśmy dumnie czoła:
Jej słodkiej władzy wszelka słodycz pozazdrości;
Uduchowione ciało jej ma woń Anioła,
A jej oko odziewa nas w szatę światłości.

Czyli to będzie w ciszy, wśród nocy samotnej,
Czy to w ulicy, w tłumie, jej zjawisko lotne
W powietrzu tańczy niby płomienie pochodni.

Czasem mówi: "Jam piękna! Niech nad wszystko pomną
Kochać Piękno, jeżeli miłości mej godni.
Jestem Aniołem Stróżem, Muzą i Madonną."

Słaby reżyser z tego Boga
Kiepsko wymyślił moje życie
Krótki epizod ze mną w roli drugoplanowej
Ja jestem taka zdolna aktorka
Do wszystkich się uśmiecham
Płaczę w samotności
Pan Reżyser nie widzi
Jak mi się tusz rozmazuje...
Mizerny film o życiu błahej dziewczyny
Nikt go nie ogląda
Oprócz
Śmiejącej się aktorki i Boga-reżysera...