Nie widzieliśmy jej nigdy lecz gdy czasem zwęszymy
smak naszej śliny jest smakiem jej śliny.

Kiedyś musieliśmy pić z kropelki jej śliny
mowią nam nasze sklejone plastrem wargi.

Lecz nie wiemy kim jest: może jest nami -
jej gwiazda jesli spada w głąb nieba spada.

Jest mieszkaniem naszej śmierci, co odrasta
ciągle od nowa jak włosy pod pachami.

Szumi wicher - płacze, w gałęziach jodłowych -

dokądże mnie wiodą bogunki żałobne?

- Poprzez góry, morza - przez wulkanów jamy

powiedziem braciszka na trójsen głęboki.

W pierwszym śnie on wyśni lico ukochanej

i będzie z nią płynął po złotych jeziorach;

a w drugim śnie bory, pałace wysokie,

miesiące czerwone i serce Chrystusa;

a w trzecim: głębokie groty lazurowe

i gwiazdy grające - i że jest - szczęśliwy!



O siostry żałobne - czemuż mię niesiecie

w zimne kurytarze nad stojącą wodą?

Ale nie odrzekły - twarz mi zakrywają

i grają i łkają na czarownym flecie.

Stoi na straży wspomnień
Kamiennym wzrokiem spogląda z okien.
Pamięta wszystko, co się stało
Przeżył największych mocarzy.
Choć cały ten długi czas,
Możnaby rzec, że tysiąc lat
Milczał, milczał jak grób
Monumentalny zimny mur.

W starym zamku jak ten świat
Nie wydarzy się już nic
Tylko piosenkę śpiewa wiatr
Słyszy ją z wielkiego wzgórza.
Podejdź bliżej pod ruinę
Poczuj tę tajemną moc
Nie uciekaj gdy przez chwilę
Usłyszysz starodawny głos.

Powie ktoś, ze nie mogę znać znaczenia tego słowa.
To prawda najprawdziwsza, ale jestem gotowa,
by poznać co to słowo znaczy
i nie wstydzić się, że ktoś zobaczy,
czy też śmiać się będzie,
bo żar uczucia ochroni mnie zawsze i wszędzie.

Miłość- wiele o niej się słyszy i ogląda,
Ale jak naprawdę ona wygląda?
Czy żarem uczucia to opętanie?
Czy słodką radością przepełnienie?
Czy to wszystkiego ukochanemu oddanie?
Czy to jego marzeń spełnianie?

Przed tym pytaniem staję pełna wątpliwości,
Ale gdy mi życie da ; po kości;,
Odkryję tego słowa znaczenie
I cudowne miłości tchnienie.