Gdzie jesteś? jeszcze nie wiem gdzie
jedno jest pewne chcę znaleść cię
nie mówić nic tylko patrzyć się
gdzie jesteś czy Bóg to wie?
Wokół same pytania odpowiedzi żadnej
czy jest coś tej miłości warte?
I na co czeka człowiek całe życie
po co to wszystko jak myślicie?
Wiedz że Kocham cię
Kocham telepatycznie!!!

Patrzę przez nią
Każdego dnia
I każdej nocy

Ona mnie odgradza
Od wszelkiego zła
I dobra tez

Przed deszczem chroni
Przed chłodem
I ciepłem też

Lecz ja chce
Patrzeć na świat
Przez inny pryzmat

Poczuć deszcz
I śnieg rankiem
I ciepło i chłód

Chce by tego deszczu
Krople chłodne
Mego ciała dotknęły

Zmyły łzy wieczorem
I tęczą pocieszyły
By świat był inny

Na błękit nieba
Patrzeć za dnia
I nocą szukać gwiazd

By wiatr otulał mnie
Latem ciepły
Do snu utulał

I spojrzeć chce
Przez szybę mą
Nie widząc jej

Nie czując ze jest
Wyciągnąć rękę
I poczuć deszcz

Otworzyć okno
Na nowy świat
On gdzieś jest

I czeka wciąż
By znaleźć go
I w ni żyć

By ma częścią
Mego życia
W końcu być

Otwieram okno
Nie czuje szyby
Tylko powiew wiatru

Co swym chłodem
Poraża mnie
Niczym iskry lodu

Pada deszcz
Swymi wielkimi
I zimnymi kroplami

To łzy
Innego świata
Co nad tym płacze

moje ręce dojrzały

opadły na stół

codzienności -

dwie struny otwarte

szczupłe gabinety

którymi przechodzą

słowa

i pragnienia -

dwie bezsenne skały

oparte o wiatr -

głaszczą i karmią

same nigdy

nie nakarmione -

Już się o grzechy noce proszą,
Już z wiosny znów jak z bólu krzyczę,
Nieubłaganą mnie rozkoszą
Zakuj w ramiona ratownicze!
A jeśli zacznę się na nowo
Wyrywać zbuntowanym ciałem,
Powiedz mi wreszcie pierwsze słowo,
Którego nigdy nie słyszałem.
Bo znów pogański samum wieje
W pędach, zawrotach, burzach, blaskach!
Pamiętaj: kiedy znów zdziczeję,
Odrzyj mnie z wichrów i ugłaskaj!